Okumaya başlamadan önce başlığın kırıcılığı için şimdiden özür diliyorum..
Bu yazıyı bir ayna olarak düşünün içerisinde mutlaka kendinizi göreceksiniz..
Bizi ısıtan Güneş 4,6 milyar, içinde yaşadığımız Dünya ise 4,5 milyar yaşında. Sayısını ancak tahmin edebildiğimiz yıldızları ve her şeyi içinde barındıran galaksileri saymıyorum bile..
İnsanlığın 6 milyon yaşında olduğunu ve insan ömrünün ortalama 70-80 yıl sürdüğünü düşünürsek içinde bulunduğunuz dünyada hiç bir önemimizin olmadığını söylemek zor olmaz sanırım..
İçinde bulunduğumuz çağın imkanlarından olsa gerek bir şeylerden kolay vazgeçer hale geldik. Eskiden duyduğum gördüğüm mücadeleci ruhumuzu kaybediyoruz. Gençlerimize yurt dışına çıkmayı ve kendilerini kurtarmalarını öğütlüyoruz. Onlara mücadelenin hiç bir şey değiştirmeyeceğini sadece kendilerini düşünmeleri gerektiğini dile getiriyoruz.
Birlik olmak ve mücadele etmekle ilgili tüm atasözlerimizi hiçe sayıyor yalnızlaşıyoruz. En kötüsü ise gemi batarken suyu dışarı atmaya çalışmıyor, telefonlarımızı açıp bu anları sosyal medyada paylaşmakla meşgul ouyoruz.
Siz tek başınıza bu dünyada bir hiç olduğunu kabul etmediğiniz sürece en başta kendinize daha sonra ise başkalarına hiç bir şey kazandıramazsınız.
Siz tek başınıza zıplarsanız ancak kendiniz sarsılırsınız, 7 milyar insanın aynı anda zıpladığını bir düşünün isterseniz..
İnsanlardan, yaşadığınız ülkeden, yaşamaktan ve en önemlisi mücadele etmekten vazgeçmeyin..
Tek başınıza;
SİZ BİR HİÇSİNİZ..!
BEN BİR HİÇİM..!
Ancak ve ancak BİZ olmayı öğrenirsek DÜNYAYI DEĞİŞTİREBİLİRİZ..
Dip not: Bir sarı saçlı ve mavi gözlü tanıyorum, siz de tanıyorsunuz. Ben mücadele gücümü onun bizlere inancından alıyorum. Siz de onun yaptıklarını unutmayın olur mu?